Üstünde yürüdüm

Tam kırk yıldır ben bu koca Dünya’yı
Az taşıdım, az üstünde yürüdüm
Bu ağırlık harap etti bünyeyi
Kalkamadım, diz üstünde yürüdüm

Bazı gün ayağım al kanlar oldu
Bir zaman durağım Balkanlar oldu
Yolu saptırmaya kalkanlar oldu
Ayrılmadım, iz üstünde yürüdüm

Gökten, ince adaletli risk inmiş
Bu köprüyü geçemeyen miskinmiş
Kıldan ince, kılıçtan da keskinmiş
Ben Sırat’ı buz üstünde yürüdüm

Günahım yok, zan altında kalmadım
Başım yerde tek bir rekât kılmadım
“Sürünüyor” dediler de yılmadım
Vazgeçmedim, yüz üstünde yürüdüm

Bugün mü vazgeçtin, yoksa sen dün mü?
Geçmişinden sana kalan; bu ün mü?
Yavaş yavaş ilerlemek mümkün mü?
Diken değil! Köz üstünde yürüdüm

Yaka paça götürdüler gizlice
İşkenceye maruz kaldım gör nice
Falakaya yatırdılar bir gece
Sabahına tuz üstünde yürüdüm

Ayırt ettim gerçek ile masalı
Daha bir saniye oldu susalı
Sırtında taşırdı Tolga kutsalı
Can Yoldaş’la saz üstünde yürüdüm