Üstü Örtülü Düşünceler Şiiri - Yalçın Öner

Kem gözlerden yana
Korkuları büyüdüğünde Annemin,
Bazen kurşun döktürdü Deli Ayşe’ye,
Bazen de okuturdu beni üfürükçülere;
Gece feneri gibi gökte asılı kalıp,
Işıklarını hiç kısmadan yol verdi yıldızlar.
Kör karanlıklarda bile bağ’dan eve,
Yol bulup teslim ederdi,
Emektar merkeplerim.

Ve çok zaman yaşıma,
Uygun renkl hayallerle
Örtüştü gerçeklerim:
İlk avımda tavşan, ikinci de keklik avladım,
Rast gitti işim-gücüm, karşılandı isteklerim;
Karnımız toktu hep, bol ve doğal ürün yedik,
Köyümüzde, şehrimizde az ile de mutlu idik.

Zoraki globalizmin,
Byüsüne takılıp da,
Liberal demokrasi ninnisiyle de,
Güzel güzel uyutulduğumuzda;
Kominizm öcüsü ile de
Demokrasimiz de haklanıp,
İteklendi bize ustaca,
O gün meşhur Vahşi Kapitalizm.

Ardından da jet hızıyla
Uçuruma yuvarlanıp,
Birkaç yılda az iyilik,
Çook melanetler yaşadık.

1980 ile 2000’ler de
Geldi ne geldiyse başımıza;
Önce on yılda sonra beş yılda,
Derken artık şimdi her yıl,
Kapımızı tekmeyle çalıp,
Avantasını topluyor,
Sırtlan yüzlü mafyalar.
Başındakileri keriz,
Kaynakları semiz semiz,
Güzel, uysal ülkeleri,
Sağıyor da sağıyor,
Ulus üstü haydutlar.

Fedailikte nazlanan,
Ve geciktireni avantayı,
Bir çelmede itekler yine,
Cehennemden beter krize;
Memelerinde sağılacak,
Süt kalmadığında ise,
Damarlarında ki kanı da,
Emiyor biz ineklerin.

Kan emicinin kıçında
Kuyruk altına yerleşmiş,
Pislik artığıyla beslenen
Kimi yerli-sülükler,
Geometrik büyürken onlarla;
Global dünya kıyısına
Şöyle bir avare ilişip,
Herkes birer
Mikro vahşi kapitalist,
Olduktan sonra biz,
Ne karnımız doydu tam,
Ne sağlıklı gıda yedik,
Ne huzur gördük bir gün,
Ne de bir gün güldü yüzümüz.

20.09.2003 Ankara