Siz uyurken daha
Sıcak yataklarınızda,
Ey ümeralar Ankara’da!
Köylüm
Kadın- erkek çoluk-çocuk,
Tarlasında orak çekti
Geceler günler boyunca,
Ekmeğimiz olacak buğday’a.
Tepesinde yalnız kuşlar
Kanat çırpıp gölge oldu.
Buğday-ekmek, alaca-üzüm,
Çiçekler elma, kavun ve karpuzlar
Yenecek olan güne dek,
Çalıştı terini kurutmadan köylüm,
Şafaktan akşamlara kadar.
Kim selam verdi bu arada?
Kim hatır sordu ona?
Tarlasına konan yabani güvercinler
Saksağanlar, boz yılanlar
Kaplumbağa ve Gelengilerden başka?
Geceyi ve gündüzü unutmuş,
Üç vardiya çalışan işçim ve polisim,
Ve kör karanlıklarda sınır boyunda,
-Soygun ve hortumdan yorgun-
Gözü yaşlı vatanı bekleyen,
Mehmetçik’ler den başka..
Apaçık ortada işte,
Kimin üretip kimin yediği...
Alınterine eğer,
Biraz saygınız var sa!
İnin sırtından inin,
Çalışıp ta doyuran,
Ve aç ölen milletimin.
19.temmuz.2003, Mersin
Yalçın ÖnerKayıt Tarihi : 5.03.2007 13:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Türk ziraati çiftçisiyle-çubuğuyla un ufak eriyip ürettikleri de tarlalarda olsun, ağaç dallarında olsun çürütülürken düşünmeden edemedim de...
TÜM YORUMLAR (2)