Üryan Bedenler Şiiri - Kasım Kobakçı

Işıksız odalarda gizlice soyunarak,
Duvarları yıkıp yasaklara dokunarak,
Şehvetin zehrini durmadan yutkunarak,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
Ruhları unutup sadece ete taparken,
Vicdanı susturup günahlara saparken,
Arsız dudaklarla çığlıkları kaparken,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
İzleyen gözlere pervasızca sunulan,
Gerçeği saklayıp yalanlarla yoğrulan,
Mercekler önünde sahtelikle yorulan,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
Duygudan arınmış mekanik hareketler,
Sırf seyir zevkine adanmış siluetler,
Ahlakı dışlayan o karanlık niyetler,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
Titreyen kasları ekrana yansıtışlar,
Sırf tutku uğruna kendini aldatışlar,
Sınır tanımayan o vahşi çırpınışlar,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
Işıkları açıp utanmayı atınca,
Nefsi tatmin edip çamura da batınca,
Ruhun feryadını sahteliğe katınca,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.
*
Tüketip benliği uçuruma iterken,
Zihnin derininde o zehri de tüterken,
Zarafet kaybolup tüm değerler yiterken,
Fütursuzca terli tenlere dalmak,
Üryan bedenlerde soluksuz kalmak.