Seni gören gözler bütün dünyaya kör olur
Tanrı varken bir fani, nasıl aşka kul olur?
Belki de bu sözlerim, senin için son olur;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Bu yangın bir kor gibi, yakacaksa canımı;
Çekmektense acını, akıtsınlar kanımı.
Silemedim zihnimden, senle olan anımı;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Aşk dediğin bir kuyu, Yusuf düşmüş içine;
Benim derdim benzemez, el alemin hiçine.
Son noktayı koydum ben, bakma neden niçine;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Vuslatın hayaliyle, geçti bunca seneler;
Gözyaşımla beslendi, o karanlık geceler.
Lügatımdan silindi, sana dair heceler;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Prangalar vurdular, hür olan hislerime,
Ağır bir perde indi, yorgun gözlerime.
Kimse derman olamaz, derin izlerime;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Hasret denen bu yükü, omuzumdan atarım,
Yalnızlığın içinde, huzur bulur yatarım.
Gerekirse bu ömrü, yok pahasına satarım;
Ben seni tüm kalbimle, unutmak istiyorum.
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 23:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!