Bakmam bir daha Şiiri - Hilal Asena Civan

Gönül bahçesinden, gülleri derdin,
Bana her nefeste, bir acı verdin.
Sevgimi hiçe sayıp, yere mi serdin?
Sana o gözlerle, bakmam bir daha.

Sessizlik bürümüş, her bir yanımı,
Sen aldın elimden, tatlı canımı.
Kurutmuşsun damarda, akan kanımı,
Sana tek bir selam, vermem bir daha.

Zaman her şeyi, siler mi sanarsın?
Kendi vicdanında, elbet yanarsın.
Gün gelir ismimi, her an anarsın,
Ben seni asla, duymam bir daha.

Zaten ölü ruhu, kim öldürebilir?
Maziye bu canı, kim döndürebilir?
Bu yanan kalbi kim söndürebilir?
Seninle bir hayal, kurmam bir daha.

Yıkılmış köprüden geçilmez artık,
Gönül sarayımız seçilmez artık.
Bu zehir şerbeti içilmez artık,
Sana bir tek kadeh, sunmam bir daha.

Güneş doğsa bile, sönük kalacak,
Gönlümde hatıran, donuk kalacak.
Yüreğim her zaman, kırık kalacak,
Yaramı elinle, sarmam bir daha.

Gölgeni çek üzerimden, kalsın karası,
Kapanmaz bu kalbin, derin yarası.
Geldi işte artık, veda sırası,
Yüzüne bir kere, gülmem bir daha.