Umut(umudum) Şiiri - Teoman Bozkurt

Yüz yıllardır suya hasret
Kıraç toprakların özlemi gibi
Yüz yıllardan beri benimde yüreğimde
Aşka susayan umudumsun sen.
Gözlerinin içine hapsettin beni.
Aşka hasret yüreğimi.
Ela gözlerinle İçimdeki ruhumu bağladın
Umudumsun sen,
Dolu dolu yüreğime akan sevdamsın
Umudumsun.
Gel yüreğimin yangını,
İçimdeki beni esir alan umutsuz sevda
Bulutlarından kurtar beni.
Yağmur ol, gözlerimden yüreğime yağ.
Esaretimi çöz ellerinle.
Al kalbimi koy yüreğinin üstüne.
Umudumsun dolu dolu yüreğime yağan
Sen sonbaharda sararıp dökülen yaprağıma hayat verensin.
Gel ne olursun artık baharlar gelsin yüreğime.
Sonbaharda Sararak dökülen yapraklarım yeniden yeşillenip
Taze kır çiçekleri açsın yüreğimde.
Şiirlerim, şarkılarım, dilimden düşmeyen türkülerim,
Yalnızlığımı anlatmasın bana
Gel yürek çarem
Gel yarım kalan yanım
Gel ne olursun ilkbaharı.
Sen umudumsun, yüreğimde beni hayata bağlayan.
Sen hayatımın varlık sebebisin.
Susuyorum Her zamanki gibi sesini duymak için.
Yüz yıllardır annelerin ağıtlarında sen varsın.
Bir özlemsin o ağıtlardan bana kalan.
Sen benim tek hecemsin Aşkımsın.
Gönül yangınım,
İsmini kimsenin duymaması için kalbime
Fısıldayarak söylediğim, sen umudumun varlığısın.
Sen benim rabbimden dilediğim gizli duamsın.
Gel ne olur bitir İçimdeki hasretini.
Gel, gel artık yürek atmışım,
Gel, umudum.
Dolu dolu yüreğime akan sevdam.
Gel, umudum gel artık.