Umut Işığı Şiiri - Kasım Kobakçı

İdrak ediyorum, beni istemediğini,
Ne yapayım, gönüldür bu bende yer eden,
Benden daha iyilerini, fark etsem dahi,
Sana olan hayranlığımdan, oluyor bu ruhum perişan,
*
Canımdan can alıyorsun,
Adeta, aşırı mesafeli duruyorsun,
Yüreğimi, derinden sızlatıyorsun,
İster kabul et ister etme, beni bölümlere ayırıyorsun.
*
En beteri ise, bekliyorum hâlâ,
O parlak gözlerine, her baktığım anda,
Belki diyorum, bana ilgi gösterebilir,
Ancak anlamalıydım ki, zihnimdeki bir aldatmaca.
*
Neyine hayran kaldım ki senin,
Dış görünüşüne mi, umursamaz tavrına mı,
Garip yalnızlığıma, bir çözüm olma ihtimaline belki,
Ufacık bir ihtimal, seni yakından tanıyabilmeyi.
*
Senin beni, sevebilme olanağını,
Çekici birinin yanında, yürüyebilmeyi,
Seninle, deniz kenarında zaman geçirebilmeyi,
Şafak sökerken, bir tebessümle,
Sana sevgilim deme, olasılığını sevdim.
*
Olmuyor, nasip olmuyor yüzümde bir kahkaha,
Çok istedim oysa, tanışmadan bile,
Canım deme isteği, boğazımda düğümlendi,
Sanki bir ahbap gibi, muamele edeceksin bana.
*
Yapma, layık görme bu eziyeti seven kişiye,
Geri çevirme, eğer sende de bir niyet varsa,
Nasıl bir felaket ki, beni sınava tabi tutuyorsun,
Dayanma gücümü ölçme, beni üzme yeniden.
*
Yemin ederim, ismini yazmaktan çekiniyorum,
Acı veriyorsun, açık yarama tuz basıyorsun,
Ferhat oldum, utanç duydum,
Sana gönül vereceğim, bu uzun meşakkatli yolda.
*
Gülümseme yüzüme bir daha,
Kıkırdama, beni çıldırtma insanlar arasında,
Sevgi göstermeyi bilseydim keşke, sana gösterseydim,
Ama buradayım, kimsesizim, çaresiz ve senden uzağım.
*
Anlayamayacaksın bendeki duyguyu,
Anlatsam bile, gideceksin başkasına,
İçim kanıyor, senin yokluğunda,
Yapılacak bir şey kalmadı zaten.
*
Maalesef, senin gibi düşünemiyorum,
Tahmin ediyorum, ne diyeceğini kestiremiyorsun,
Söyle bana, ben başkasını istiyorum diye,
Sen de, bul kendine başka bir eş de.
*
O an, akan sular durulacak,
Zihnim, asla bu kadar netleşemeyecek,
Evet haklısın, bu da canımı yakacak,
Ama uzattığın umut ışığı, artık sönmeye yüz tutacak.