Kırılan yerden başlar bazen en güzel filizler,
Geçer elbet içimizdeki o yorgun, sisli geceler.
Yarı yolda bırakanlar öğretti bize yürümeyi,
Şimdi daha güçlü, daha aydınlık adımlarımız.
Kime güveneceğiz diye bakarken gökyüzüne,
Fark ederiz o saf ışığı, dönünce kendi özümüze.
Hâlâ bir yerlerde çıkarsızca seven yürekler var,
Dünyayı iyilikle, sevgiyle yoğuran eller var.
Bir çiçek açar elbet kuruyan dallarımızda,
Güven, yeniden canlanır o temiz ruhumuzda.
Gözlerindeki ışığı kaybetmeyen dostlara,
Ve içimizdeki o sönmeyen umuda güveneceğiz.
Düştüğümüz yerden daha neşeyle kalkarak,
Geleceğe sevgiyle, inançla gülümseyeceğiz.
Özcan İşler
Kayıt Tarihi : 3.09.2026 20:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!