Ümit Uzunhasanoğlu Şiirleri - Şair Ümit ...

Sonunda ayrılık olan, bana bir yer ayır kaptan.
Uçsuz bucaksız,
Mutsuz, umutsuz duraklarda ineyim.
Bana bir yer ayır kaptan,
Sonu hüsran kıyılara varayım.
Bana bir yer ayır,

O benim abim,
Biraz annem, biraz babam.
Dalım, dağım, en yakışıklım.
Kalbi tülden,
Duruşu demirden.
O benim abim,

Şehri kalbime geldim...
Uzak denizlerden,
Puslu limanlardan,
Toptan, tüfekten,
Kandan demirden,
İçerden, dışardan,

Bu sahil, bu kıyı,
Bu ufukta, inat ve ısrarla batan,
Elin elimde kanayan akşam,
Bu hüzünlü ağlayan bulutlar,
Çıplak ayaklarımıza sarılan,
Kum taneleri…

Gönül soframda,
Neyim varsa,sundum sana.
Bolca sevgi, çokça emek...
Ve şarabi bir muhabbet.
Nankör olma! Açgözlü olma!
Ne yaldızlı bir geçmiş,

Hatırla Beni...
Unuturum sanma, unutturmam kendimi.
Siyahtı gözlerim, maviydi bazen.
Tenim bazen gündü,
bazense gece.
Çok dilliydim,

Gülü olmayan bir diken gibi, bekliyorsun gezindiğim bahçelerde.
Kanattığın yerleri, iyileştirememişken daha,
Sen acı peşindesin... Ben, bir nefes... hâlâ
Ey hayat!
Bir dur, bir dur! Allah aşkına,
Bir dur, bir dur! Aşkın aşkına

Epeydir tanıyorum seni..
Bir mazlumu sevişinden,
Bir zulme direnişinden,
Sabaha aş, geceye aşk döküşünden,
Bir merminin izleri çizilirken göğsüne,
Sevgiliye gülüşünden,

Evlat,
Sana toz mavi bir hayal bırakıyorum.
Nemli, bereketli ve güneşli
bir toprağın üstüne seni,
Derinlerine yorgun bedenimi koyarken.

Eğer Ankara’daysan hâlâ

kederli adımlarımın üstüne bas

Arka sokaklarımdan yürü.