Üj Beşin Gölgesinde Şiiri - Mustafa Alp

üj beş derler ya biz,
sayı değil o, bir sesleniştir aslında
bir kahkahanın yarım kalmış hali,
bir sofranın gel otur diyen daveti,
bir de içtenliğin,
hiç süslenmemiş hali.

dünya trakyalılar günüymüş bugün,
öyle diyor takvimler
ama biz biliriz,
bizim bayramlarımız takvime sığmaz.
bir bakarsın bir bağ bozumu akşamına taşar,
bir bakarsın bir düğünün ortasında halaya karışır,
bir bakarsın çayın buharında gizlenir
ve hadi be diyen bir dost sesine tutunur.

edirne’nin rüzgarı eser kulağımda,
selimiye’den düşen bir gölge gibi
uzanır yüreğime.
selimiye camii
o gölge ki serin,
o gölge ki kadim
sanki her taşında bir hatıra,
her köşesinde bir türkü saklı.

tekirdağ’da bir rakı masası kurulur mesela,
ama mesele rakı değildir,
mesele o masada eksik bırakılmayan muhabbet.
tekirdağ
bir be ya vardır orada,
bir omza dokunuş,
bir de anlatırken gözlerin dolması
ama yine de gülmeyi unutmamak.

kırklareli’nde bir sabah,
toprağın kokusu başka gelir insana
sanki balkanlardan yürüyüp gelmiş
bir göç hikayesi sinmiştir her çimenine.
kırklareli
dedeler konuşur rüzgarla,
anneler dua eder sessizce,
ve çocuklar,
hiç bilmeden geçmişi,
geleceğe umut ekerler.

biz trakyalıyız,
gülmeyi biliriz acının ortasında,
şaka yaparız en ciddi yerde
çünkü biliriz,
hayat dediğin biraz da
boşver be demeyi öğrenmektir.

üj beş.
bir tarihten fazlası,
bir kimliktir aslında.
biraz deli, biraz özgür,
biraz kırık, ama hep samimi.
biraz göç, biraz hasret,
ama en çok da buradayım diyebilme cesareti.

ve şimdi,
kakava’nın ateşi yanmaya hazırlanırken,
kakava
hıdırellez kapıyı çalarken usulca,
hıdırellez
biz yine dileklerimizi bırakırız suya
biraz umut, biraz sevda,
biraz da güzel günler görür müyüz be? diye.

dünya trakyalılar günü.
kutlu olsun demek yetmez,
çünkü bu bir kutlama değil sadece
bu, bir hatırlayıştır.

nereden geldiğimizi,
hangi yollardan yürüdüğümüzü,
ve en çok da
birbirimize nasıl tutunduğumuzu.

üj beş.
bir selamdır aslında,
bir ben buradayım deme biçimi.

ve biz,
ne olursa olsun hayatın içinde,
o selamı unutmayanlarız

çünkü biz trakyalıyız.
biraz rüzgar,
biraz kahkaha,
biraz da kalpten gelen
o güzel, sade söz

gel be… otur hele.

✍🏻