Ufkun Ötesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Fikir tarlasında tohum ekerler,
Zorluk deryasında kürek çekerler,
Zulmetin bağrına mızrak dikerler,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Sevda kervanını dağdan aşırır,
Çölleri geçerek suyu taşırır,
Düşmanı görünce aklın şaşırır,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Karanlık enginde feneri açar,
Cehalet perdesin yırtarak saçar,
Zalimin ordusu korkudan kaçar,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Kutup yıldızıdır rehberi olmaz,
Şöhretin pasında sararıp solmaz,
Yüreği engindir kadehi dolmaz,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Tarihin safhası onlarla coştu,
İlim pınarından hedefe koştu,
Onlar olmayınca meydanlar boştu,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Sevgi aleviyle kışları yakar,
Gönüller burcuna bayrağı takar,
Umut çeşmesinden ovaya akar,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Cesaret ruhuyla bekler vatanı,
Tarihe şan katar sarsar cihanı,
Mazlumun ahıyla boğar düşmanı,
Ufkun ötesinde adım atanlar.
*
Fani ozan söyler Tuna boyundan,
Asalet taşıyor Oğuz soyundan,
Zafer türküleri Altay toyundan,
Ufkun ötesinde adım atanlar.