Ufka Takılan Ses Şiiri - Yücel Özkü

UFKA TAKILAN SES
Okuyun diyesim var herkese,
Sesim rüzgâra karışıp gidiyor,
Söylesem içimden taşacak gibi,
Ama kelâm eski gibi çâre olmuyor.

Bir vakit sözler merhem olurdu,
Şimdi yaraya değse de susuyor,
Harfler yorgun, anlamlar kırık,
Her cümle yarım kalıp kayboluyor.

Gözlerim ufka emanettir yine,
Belki bir sabah umutla doluyor,
Fakat ne gelen var ne de duyan,
Umutlar çaresiz kalıp soluyor.

Bir iç çekiş kalır geriye sadece,
Ne yankı var ne ses geri dönüyor,
Anlatmak ister insan bazen her şeyi,
Ama dünya eski gibi duymuyor.

Yücel ÖZKÜ
17 Nisan 2026/08:36