Üç Günlük Ömür Şiiri - Emin Keven

Yetmiş yıl yaşadı,
Bin yıllık hayaller kurdu.
Bin yıllık kazancı var,
Bir parça veremiyor.
Veren kim,
Onu da bilmiyor.

Gece gündüz demeden,
Dünyalık için koşturuyor.
Yetmiş yıldan çok fazlasına
Zaman harcıyor.
Neden bin yıllık kazanç için çırpınırsın,
Yetmiş yıllık yalan dünya için?

Bir avuç toprağa girecek,
Dağ gibi servet biriktiriyor.
Bir lokma ekmekle doyarken,
Dünyaları istiyor.
Bir iyilik ebedî kalacak,
Bunu da düşünmüyor.

Gel, dünyanın sırtına bin;
Dünya senin sırtına binmesin.
"Kefenin cebi yok." derler,
Ölmeden bilmek kârdır.
Bir çuval un,
Bir çuval bulgur...
Gerisi teferruat.
Nedir bu israf?
Nedir bu hırs?
Nedir bu bitmeyen dünya sevdası?

Emin KEVEN
2009