Üç Beş Nöbetleri Şiiri - Deniz Gece Mavisi

Ey özlemini şifa niyetine yaralarıma sürdüğüm sevdam,
Yokluğunun hâzin anlarındayım.
Seni özlediğimi hâlâ itiraf edemeyen bir dilim var.
Kalbimde kimliksiz fırtınalar,
Gözlerim yağmurlu,
Dudaklarımda hasretin.
Yağmurlar yağıyor yürek oyuklarıma,
Acı kol geziyor bedenimin üç beş nöbetlerinde.
Aklıma düşüyor adın, yutkunup içiyorum hasretini kana kana.

Gönlüme düştüğün o günden beri silindi tüm hayallerim.
Kangren bir sevda benimkisi,
Kanamalı bir aşk.
Ayak parmak uçlarıma gitmeler birikiyor. Yağmuru kıskanıyor gözlerim,
Damla damla senler düşüyor.
Bu şehirde özlüyor seni, bende kapıdaki kedi de.
Gel diye değil, feryadım bil diye.

Yokluğun bende kaç acı doğuruyor,
Kaç siyah gecede kaybediyorum umut yıldızlarımı.
Oysa saçlarımdan alıp göğe sen savurmuştun onları.
Şimdi camların buğusunda bile adın yok. Acının yanaklarını öpüyorum.
Hasretin saçlarını yolmak gelse de içimden, tarayıp örüyorum.
Yollarına baka baka bekliyorum.

Aysız bir gece,
Lebsiz bir dudak ve yarınsız bir sevda kanıyor yastık altımda.
Çocuk yüreğimde üfle geçsinlik acılar, üfleyince geçmiyor.
Dört duvar arasında sıkışıp kalmış acılarıma her gün doğumuyla yenisini ekliyorum.
Bitmiyor, artıyor boyna.

Hasretin yağlı urganlarından boynumu, Yokluğun uçurumlarından ayaklarımı çekip alıyorum.
Payıma düşen ne bilmeden seni arıyorum. Sokaklarına hasret ektiğim İstanbul'da, Sevdan burada hayatta ve seni bekliyor diyemiyorum.
Şakaklarımda zonkluyor sensizlik, Saçlarımda sen kırıkları.

Bu kentin sokakları gibiyim.
Gölgelerden medet umuyorum ve Karanlığın içinde yankılanıyor bir ses: "Gölgelerin kolları yok.
" Ansızın terk ediyor dudaklarımı dilim, Boğazıma düğümleniyor kelimeler.
Susuyorum.
Şarkılar susuyor, şiirler susuyor.
Ben susuyorum.
Yana yana susuyorum,
Yana yana yar, yana yana.
25.07.2026 00:02