Üç beş nefes Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Hayat değil mi bu,
Altı üstü ; üç-beş nefes.

Ne ilk fırtınadır bu vurup geçen, ne de son gölge.
Bir elinde dünün izleri,
Diğerinde yarına dair bir tebessüm;
Adım attıkça hafifler yükün, bildikçe derinleşir sözün.

Yine düşer payına sükunet,
Yine bulur yönünü o uslanmaz cesaret.
Her nefeste yeniden başlar,
Her nefeste baştan yazılır hikayen.

Gölgenin boyu uzasa da gün batarken,
Işık hep senin durduğun yerdedir.
Çünkü yol da sensin, yolcu da,
O her nefeste baştan başlayan hikaye de..

Ümit Sami YAŞAR