Tutma Yağmurunu Şiiri - Ali Fırat Dicle

TUTMA YAĞMURUNU

Gözlerinin kıyısında
Bir nehir kabarıyor.
Bir damla daha düşse
Taşacak dünyaya.
Tutma yağmurunu.

Bırak insin göğe çöken ağırlık.
Yıkansın kararmış ufuklar,
Yıkansın susturulmuş türküler.
Bak, yine sabaha varıyoruz.

Üstümüzde sürgün tozu,
Avuçlarımızda kül,
Ama gözlerimizde hâlâ
İlk günün maviliği.
Tutma yağmurunu.

Kim kirletebilir ki
Ateşte sınanmış ömrümüzün izini?
Kim gölge düşürebilir
Yürüdüğümüz yolların ışığına

Sen, fırtınaların içinden çıkan
En duru ateşsin.
Ben, çoktan yanmış zamanların
Közünü saklayan taş.
İkimiz de aynı büyük sevdanın
İki yarısı.

Ne alnımızda leke var
Ne saklayacak bir korkumuz.
Biz ellerimizi uzattık
Düşene, yorulana, dışlanana.
Bir ekmeği bölüştük
Açlığın ortasında.

Bir umudu büyüttük
Karanlığın tam kalbinde.
Tutma yağmurunu...
Bak, yine sabaha varıyoruz.

14.03.2014