Turuncu Güneşsöz Şiiri - Hatice Güzen

Ayakkabı bağcıkları çözük
iki çocuktuk;
biri ayna, biri pürüz.

​Omzumda is kokusu,
cebimde dişleri sökülmüş anahtarlar.
Sustuk.

​Sessizlik
altımızda serili vatan.

​Avucumda o çocuktan kalan taş
üzerinde
bir kahkaha kırışığı.

​"Siz bizi
neden sevmediniz?"

​Taş sustu,
ayna sustu.

​Ne gökteyim artık
ne yerin dibinde
iki harf arası uçurumda.

​Dilimin kıyısında
turuncu bir güneşsöz.

​Kazaen değil,
kasten
duruyorum burada.