Turnam Şiiri - Fatma Soylu

Bahar seli gibi coşup çağlayan
‎Gizli dertlerine her gün ağlayan.
‎Ümidini kara taşa bağlayan
‎Garibin halini gör hele turnam.
‎
‎Zaman perdesini aralar ölüm
‎Bülbülü susturur daldaki gülüm
‎Bitmedi dünyada çektiğim zulüm
‎Teselli hırkanı ser hele turnam
‎
‎Sılaya uçarsan uğra köyüme,
‎Selamım söyle emmime, dayıma.
‎Hasretlik yazılmış benim payıma,
‎Gurbetin kastı ne, sor hele turnam.
‎
‎Gözüm yolda kaldı, kulağım seste,
‎Ecel şerbetini sundular tasta.
‎Bir ömür tükendi, bu canım hasta,
‎Gurbette ölmesi ar hele turnam.
‎
‎Bizim eller şimdi yeşile kesmiştir,
‎Bağ u bahçesine yeller esmiştir.
‎Belki nazlı yarim bana küsmüştür,
‎Yarimden bir haber ver  hele turnam.
‎
‎Bir mektup yazayım yâre götürsen,
‎Gönül feryadımı ona yetirsen.
‎Ayrılık acısın burda bitirsen,
‎Sılada vuslata er hele turnam.
‎
‎Dertli dertli öttün, bağrımı deldin,
‎Gurbet akşamında imdada geldin.
‎Sen de benim gibi çileyle doldun,
‎Uç git menziline, var hele turnam.
‎Yoruldu kanadın, dur hele turnam.
‎
‎