Turnalar Susunca Şiiri - Yücel Özkü

TURNALAR SUSUNCA
Mevsimden çekilmiş neşenin sesi,
Bulutlar akşamı bağrına sarmış.
Ufukta güneşi ağlatan bir yüz,
Gecenin içinde sessizce solmuş.

Toprak susuzluktan çatlamış, gülüm,
Çeşmeler başında turnalar susmuş.
Ellerim kuruyan suyu yoklarken,
Avucumda senden bir iz kalmış.

Adını fısıldadım esen yele,
Turnalar göç etti dağların ardına.
Her kanat çırpışta sen vardın sanki,
Hasret çöktü akşamın bağrına.

Ay geceden yüzünü çevirir,
Yıldızlar göğümde ağır ağır söner.
Sen yoksan, akşamın rengi de susar,
Gülüm, sensiz gece içime çöker.

YÜCEL ÖZKÜ
27 Ağustos 2026/16:30