Çöllerinde gezdim kendimce dünyamın
Gözlerim kurudu bir damla su ya Rab
Leyla’sın kaybettim o gece rüyamın
Vahalar kurudu bir damla su ya Rab
Katmer katmer açtım uzatıp boynumu
Çok garip
Geldiğinde sevgin büyümüştü,
Çiğler, goncalara küsmüştü kuşluk vakti,
Bülbüller aşka gelmiş,
Gün boyu ötmüştü.
Dalarım hayallerine gecenin
Her hayalde muhakkak sen varsın
Gözler uyumak için feryat eder
Tutar iki ucundan
Geceyi yırtarsın.
Sonra,
Gel artık
Karanlıkları güldürme!
Azrail kol geziyor etrafta,
Ne olur gel
Beni sensiz öldürme.
Bu gece son şiirimi yazayım
Sonra sensiz bir yatakta
Senle dolu bir uykuya yatayım
Bu gece son şiirimi yazayım
Karanlıklar dinlesin
Yalnızlıklar okusun
Adını andığımda içim yanıyor
Nerden ateş bulur bilemem
Gözyaşlarım söndüremez
Büyür gözlerinin karası gözlerimde
Gülemem.
El süremem,
Ve gecenin bekçisi bir şair
Düne hasret yarına hasret bir adam
Ufka dikmiş gözlerini ne yürür ne durur
İşte bu şair böyledir
Kimse bilmez
Ağlar her akşam
Çok beklemişsin
Beklemek zor biliyorum
Yalnızlıklarını kovmak yanından
Seninle olmak
Ben de
Ben de gelmek istiyorum
Kızıllığın ardından saatler saatleri vurur
Beklenirken beklenen, kalpler durur
Çok garip bir ikilem yaşanır
Beklenen gelmeyince bütün akşamlar
Karanlık olur.
Kulaklar ses duymak ister
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!