Benim akşamlarım başkadır
Toplar sessizce gözyaşlarımı
Nedense hep hüznü saklar gündüzümden
Serince akşam birer birer önüme
Düşen bin parça olur yüzümden.
İçim bir hoş oldu, kalbim heyecanlandı
Pencerelerden bir sevda arandı
Kuşlar haber getirdi, soyundu, yıkandı
Aklıma gelir gelmez hayalin
Saçlarını serdi gönlüme, tarandı.
En kuytu köşeler mekânım olmuştu
Sabahın battığı yerde bekleyişlerim dururken
Beni seninle görünce gün ışığı
Ben hayallerimi
Dudağın rengindeki gül yapraklarına astım…
Göğsümdeydi en karanlık sisler
Tepesi karlı hep yücedir dağlar
Bağrında rüzgâr hiç eksik olmaz
Butlular acır da haline ağlar
Heybetinden sual bile sorulmaz.
Taş yapar acısın, bağrına basar
Nereden çıktı bu duman
Yanan kim
Ortalıkta bir can kokusu
Hangi yürek perisine giydirdiği elbiseleri çıkardı
Ateş püsküren gerçeğin sırıtışını kim gördü
Nedir bu isteksizlik
Binlerce yıllık kahraman bir milletin
Onuru, şanı, şerefi, her şeyi sensin
Rüzgârlar bile okşamadan geçmez seni
Cephede damadısın, yurtta gelini
Göğsünde imanı, hürriyetisin.
Gel de şair şiir yaz neye yazacaksan
Karanlığa alışık gözlerim
Bir yıldızı çok aradı durdu
Sevindi bazı buldum diye umudu
Ardına saklı yasaklı gidişler
Sen sokağın görünmez ucunda dur
Ben diğer tarafta durayım
Sakın beni görmek için bakma etrafına
Sen orada ben burada
Yüreklerimize inat hiç buluşmayalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!