Gecenin koynunda uyur beklentiler
Sigara izmaritleri şafağı tutuşturur
Umutlar meyveye filiz döktüğünde
Ayrılık küskündür vuslata
Eller ele mendil tutuşturur.
Bitti artık hüzün gözlüm sevin
Ne ben varım artık senin için
Benim için ne de sen
Gömüyorum seni en derin mezarlara
İstediğin kadar yaklaş kime istersen…
Ey kötü talihim, uyusan artık
Şu hayatı sensiz yaşayamadım
En güzel şeyleri almasan artık
Şu hayatı sensiz yaşayamadım.
Ne rüyamdan gittin ne de hayalden
Kristal vazolara sakladık hatıraları nedense
Gül kokuları sürdük
Yüreğimizin en yumuşak yerine koyduğumuzu sandık
Oysa
Kendini kırdı en kıymetlimiz
En umulmaz zamanda boşaldı ellerimiz
Kurşun askerler misali düştüm yollara
Elim tutmaz ayağım tutmaz
Sen yoksun
Yüreğim alev alev
Dışım ısınmaz
Kurtlar vadiye çöktü
Ben sensiz, ben perişan
Tek kişilik izlerin ardındayım
Yıktım umutlarımı balyoz darbeleriyle
Gözlerimin feri kalmadı
Geceleşmekteyim an be an
Saklanmak isterim yokluğundan
Kaçışlarım inan ki çömez
Yüreğimle kördüğüm olmuşum
Duygularıma dolaşmış bedenim
Kırlangıçlar uçmazdı gönül mevsimlerimde
Kelebekler raksındaydı gün ışığı
Geceyi görünce uzaklarda, heyecanlanır
Kanatları titrekti pervanelerin
Fenerleri bile hüzün sanarak
Bir teselli uğruna.
Gel gönlüme misafir ol istersen
Otur, dinlen biraz
Leyla’dan, Mecnun’dan bahsedelim
Çöllere ağaçlar dikelim, sonra gidersin
Hele bir yol çiçeklerini açsın kiraz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!