Nedim derler bir şair
Kendi halinde yaşarmış
Her gördüğü güzel şeye
Hemen
Güzel şiirler yazarmış.
Düşmez kalkmaz bir Allah
Derler ki bir Abbasi halifesi
İki yıl saltanat sürmüş
Memleketinde o
En zengin tek gülmüş.
Uykun kaçarsa,
Kocaman yatağına sığmazsan eğer,
İkide bir yastığını ters çevirir
Sebepsizce oflar çekersen,
Yalnızsın derim, kızmazsan eğer.
Bir tatil günü
Kordon Boyuna uzansam
Hemen kıyısında denizin
Beni bekleyen banka otursam.
Vakti ikindi vakti
Serin rüzgârlar esse
Beni öteleme bakışlarından, dışarda bırakma
Fırtına alıp götürmesin sıkı tut avuçlarında
Bir sonbahar yaprağıyım oldukça soluk
Anlamsız rüzgârlar rotamı çizmesin
Bulutlaşırım yoruldukça avare dolaşmaktan
Gözlerim oluk oluk
Bir yalnız gün daha bitti
Güneşin izinden kızıllar içinde
Yorgun bir gönül
Batışını seyretti güneşle birlikte
Işığın ölümü gibi
Umutlarının.
Görmek için bakmak gerekmez
Yüreği açmak yeter
İlla ses gerekmez söylemek için
Bazen nefes alıp
Susmak yeter
Gözlerim böyle değildi
Böyle hiç bakmamıştı,
Ne oldu bilmiyorum
İnan,
Çocukluğundan beri ağlamamıştı.
Gül kurusu boyalı evimiz vardı
Bin bir çeşit çiçekle dolu bir bahçe
Dalgaların sesi duyulacak kadar uzaktaydı deniz
Ne mutluyduk bir görseniz!
Yıldızlar gözlerimizde oynaşırdı
Bülbüller demlerle yarışırdı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!