Geceler uzamazdı varlığında
Siyahı kovardı bakışların
Beyaz nasıl yakışırdı yanaklarına
Hasreti öperdim yumuşak ve sıcak
Sarılırdım bir hayal dudaklarına
Her günün akşamı
Seni arıyor gözlerim,
Gökyüzü beklemekten utanır
O kızıl akşamlarda, hep aynı yerde,
Güneş batarken seni beklerim.
Baharlar gülüm,
Baharlar hep hüzün verirdi
Her yerde neşe vardı
Bende yalnızlık
Sen yoktun gülüm.
Geceler yumruk doluydu duvar duvar
Ne kadar zor bilemezsin
Bütün gün oturup seni düşünmek
Çalışıp seni düşünmek
Okuyup seni düşünmek
Her kelimede seni düşünmek
Her harfe seni yazmak…
Fırtına
İçimde fırtınalar kopar
Hortumlar ciğerlerimde döner bazen
Dışımda bahar
Bazen kendimden korkarım
Hadi be falcı
Bunca naz niye
Bak koydum hayatımı avucuna
Tutturdun at üç beş kuruş
Adettendir diye diye
Lafı olmaz bilirim, al
Yine hüznüme yenildi uykum
Kim bayrak dikecekse buyursun diksin
Nasılsa boyun büküşümü gönderdim gökyüzüne
İçimdeki boşluğun kıyıları hep tanıdık
Nedenleri, sorguları bırakalı yıllar oldu
Cevaplar cevapsız
Geciktik hayata neticede
Ne sen geç geldin ne ben erken
Binlerce yol var
Ne çare çakışmamış yürüdüklerimiz
Birimiz gelmiş diğeri giderken
Gülümseyince güller açmazdı yanaklarında
Gözlerine gelen yıldızlar ruhuma işlerdi
Zaten bir güldü, gül nasıl açsın dudaklarında
İçimin titreyişi tek sen gülünce geçerdi.
Göğsünde nefeslerin en sıcakları kaynardı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!