Üşüdüm Say
Ufkun fırlattığı karanlıklar gözlerimde
Şelalelerin donduğu andayım
Uzaklığın büyür her göz kırpışımda
Gökyüzü sen olursun, karanlık, aydınlık sen
Dışarıda rüzgâr var
Üşüyorum
Alev alev bedenim
Nedense yüreğim soğuk
Üşüyorum
Uykusuz bir gecenin sabahındayım
Karanlığı yırtan feryatlarım var
Şafak yaklaşıyor işte
Saatin hükmünün olmadığı an bu
Uykumu kesen bu testereler kimin
Her sabah el ele tutardık, korkutamazdı şehir
Köşe başlarında biz vardık, ayak seslerimiz bir
Ne yarın korkusu duyardık, ne de dünden ürperir
Mutlu kahkahalarımızla yarınlara koşardık.
Gülen hayallerimiz vardı, bulutlardan el sallar
Gecenin koynuna saldım öpücüklerimi
Belki tenine değer
Hasret şarkılarını dinledim her saniye
Her yürekte aynıymış dedim
Aynı çığlık yükseliyor gökyüzüne
Şair feryadı
Vakit geldi
Alıp çayımı, demliğimi
Bir köşeye çekilmek zamanı
Gökyüzüne bakıp karanlıklarda
Bir yıldız aramak zamanı.
Öyle bir yıldız ki
Kaçamıyorum hatıralarından
Uzaklaşamıyorum
Nereye baksam gözlerinin karası var
Alıp götürüyor mutlu karanlıklara
Salınıyorsun
Salındıkça sarılmışım sanıyorum
Uzaktasın
Kaç mevsim mesafe var kim bilir
Bir şeyleri atlasan
Gece olsan gözlerime
Ben güneşli bir sabah
Buluşsak tan vakti
Hayallerimi senin rengine boyadım
Çektim uzak ufukları ayak dibime
Elinden tuttum sıcak sıcak
Beynimin kıvrımlarında gezdirdim
Saçlarım seni hapsettiğim kafeslere tel
Yüreğin bir nazlı kuş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!