Yıl Gibi Bir Gün
Kaç yüz yıl oldu bu son yıl
Sensizdi gün doğumu her sabah
Ve bir yıl kadar uzaktaki gün batımı
Hele geceler
Yine akşam oluyor
Bilmem niye sustu bülbüller
Hani hep duracaktın
Hep gülecektin
Sevdamızı dinleyecekti bütün güller…
Bir şarkı ister yürek yar dudağından
Yanaklara konmuş tozpembeleri olsun
Yıldızları toplasın bakışlarına
Dudakları bir gonca
Üzerinde güz pembeleri olsun
Kıyı mı uzaklaşıyor sığındığım/ Ben mi kaçıyorum kendimden
Beynimde mi sisler var / Boğuluyor muyum yol ayrımlarında
Niye üşüyorum / Yalnızlığı mı soğuk gönlümün
Baharın nazı sürüyor, kış çekilmiyor uykusuna / Mehtabı neden küser ki kışa
Niye uzattığım ellerimde hep ben yalnız dönüyorum / Niye ben hep gülümsemelerime küsüyorum
Hep bir yanıyla bakar gözüm, hep yanlı çıkar neden sözüm
Başkalaşmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm.
Ne bahar değiştirir beni ne soğuk kışta soğuk ayaz
Yunus’laşmak ister de içim bir türlü yüzün açmaz yüzüm.
Sıkıştırıp bırakmışız saniyelerin arasına
Tüy dokunuşu gibi geçeni zaman sanırız
Dakikalarca bekleriz bir merhabayı belki
Üzülür
Saatlere aldanırız.
Nasıl da geçiyor günler
Daha bugün gibiydi dün
Ne rüzgâr silebildi izlerini ne kar
Ellerini tutmuştum ya
Varsın mevsim olsun sonbahar
Yıldızları saymayı bırak
Doğmamış güneşi düşünmek vakti bu an
Dünü hatırla yürek sıcaklığında
Unutma
Hayalleri de yaşar zaman gelir insan
Çözümsüz soruların neresindeyim
Beynimde dolaşan casusluk şebekesi
Maskelerini çıkaramadığım kelimeler
Sözlüklerin çaresiz olduğu yerdeyim
Ben kimim
Neyim
Zorunda mıyım?
Bir bilsen gökyüzüne nasıl yaymışım seni
Elimi uzatıp dokunuyorum yıldızlara
Sen sustuğunda gözlerin konuşurdu
Ben hayran hayran bakardım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!