Şeffaf kanatların mı vardı hiç ıslanmamış
Bir çırpmada uçup gittin elimden
Gözlerim nefeslerine takılı
Hangi mevsimin gönlü yalnız rüzgârları esiyor sokaklarda
Umudun ayakları çıplak
Huzur
Adam gözlerine baktı kadının
Zaman durdu
Bir tablo çizildi ortaya iki yüzlü
Birinde bakış
Seni sevmek umut etmekti, nefes almaktı
Günü iki dudağın gülümsemesine bırakmaktı
Vurulmuş notalar uçuşur yüreğimde şimdi
Hasretim bir yanda
Kırılışım hep yanımda
Bazen ağlamak için şafağı beklerim
Çardak güllerini ıslatır damlalar
Boğduğum hıçkırıklarımı salarım sabah serinliğine
İşte hayat
İşte yaşamak bu derim
Gönlüm gönlümün zindanı
Vurulmuş kalbime prangalar
Ne kurşunlar, ne silahlar
Söylendiğini bilemediğim
İnan ki yaralarsa, sözlerin yaralar.
Bir gül dalında
Gülle birlikte yaşamak
Masmavi gökyüzüne bakıp
En güzel güfteleri nağmelere katmak
Ve gün boyu şakımak
Yapraklar düşer
Kadirşinaslıktan uzak rüzgârlar esmeye görsün
Hayaller hüsrana sürüklenir kıymetsizlikte
Hüküm verilmeye görsün bir kez
Bülbüller susar
İzin verme kanasın yüreğin
Umutlarını hep bir saniye öncesine kur
Kırk çalgıdan dinle istersen
Yaşamak dediğin bir türküdür nasılsa
Ezgi kalır akılda sözler unutulur
Ne güneş doğmaktan vazgeçiyor
Ne gece gece olmaktan
Kuyruk kuyruğa saniyeler
Her nefes veriş
Nefes alış gibi geçmişten bir an
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!