Turgut Çakır Şiirleri - Şair Turgut Çakır

Erzurum güneşi daha başka
O güneşte bilgi
bilim
kültür var
O güneşte adalet var
İnsan bilgiye

Hey heey yine de hey heey
Evrene uzandım uzandım koskoca gezegen güldü bana
Koskoca gezegen dar gelince şaşırıp kaldım kaldım hey
Merakım artınca uzaya uzanan katarlar gibiydi sevgim

Hey heey yine de hey heey

Karşımda bir anıt var
Gözlerime dolan
Beynime akıp giden
Bir anıt
'Türk, Öğün, Çalış, Güven...'
Ne umdumsa buldum, seninle doğan güneşte

Kızım Berfü Kıymet ÇAKIR’a

“Eğer insan rüzgara hazır olursa,
Korku yok olur.
Eğer insan rüzgardan sarsılırsa,
Ömrü giderek kısalır.

Mal kaybettin ise üzülme
Para kaybettin ise dert etme
Aslında hiçbir şey kaybetmedin
Sakın onurunu kaybetme
Eğer onurunu kaybettinse
Çok şey kaybettin demektir

Bir gök indi başımıza
Mavice
Başaklar üstünde ak bulutlar dolaştı
Yağmur yağdı
Ilgınca
Çıplak kayalar, tepeler ışıdı

Anadolu'da bir kent var
İnsanlık Güneşinden yana bir kent
Bu kentin güzelliği dillere destan
İnsan sevgisi, doğa sevgisi, hayvan sevgisi
Daha da önemlisi anne baba sevgisi
Hepsi hepsi bu kentte toplanmış sanki

İşte aklığım
İşte sıcklığım
İşte beynimin güneşi
Yüreğimin ateşi
İşte aklığımla arınmış bütün güzelliğiyle Ankara
Açmış anaç ışıklara gözlerini

Başladı mı savaş üşük ellerin yangınında
Kar yağdı mı ince ince
Atatürk Bulvarı'nda bir kız, bir erkek
elleri ellerinde
gözleri gözlerinde kilit
dudaklar sımsıcak

Boncuk boncuk gözlerin
Yüreğime doluyor
Çıkmak için oradan
Durmadan yol arıyor

Dalga dalga saçların