Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Sen nasıl bir insansın, nasıl bir kulsun
Yalanlar söyler, iftiralar atar durursun
Çamur bile iz bırakır, hiç duymadın mı?
Bir de iftiranı-yalanlarını savunursun

Ihlamurlar koku saldı,
Hatıradan nemiz kaldı?
Seni bilmem amma bende,
İçin-için yürek yandı.

Sen farz et ki ben bir muzum,
Bakma kabuğuma, soy at.
Sen farz et ki ben bir sazım,
Dokun telime sesimi tat.

İki bahar, bir kış, sonra yaz geldi,
Yastıktaki kokun bile artık azaldı,
Tavrın aşık usandırır bir hal aldı,
Fallar, yıllar tükenmeye yüz tuttu.

Kürdüm diyorsan hey be gözüm.
Ben de Türküm diyorum ancak;
Anamızdır bu kutsal vatan bizim.
Et-tırnağız, görmez misin gözüm?

Yüzünü gördük, bir de sorduk Karadeniz,
Sana güvendik yola çıktı yolcu gemimiz,
Bir kükredin, bırakmadın bizde bed-beniz !
Balık verir can alır sın iki yüzlü Karadeniz.

Tek canlı insandır sonunu bilen,
Bekaret değeri de tek ondadır…
Ölümsüzmüş gibi ağlayıp gülen,
Biçare pişmanlıklar hep sondadır.

Doğanın vazgeçilmez gerçeği üremek...
Onun ićn biri dişi, biri erkek olması gerek.
İşte bu dişi doğanın gereği için haykırıyor...
Diyor ki; benim erkeğim ol, doğa gereği,
Âdeta Tanrının emirlerini dile getirerek!

Kadın hamile kalır, 9 ay yüklü gezer,
Doğurur yavrusuna kol kanat gerer,
Ayrıca, evine, eşine hizmet eder,
Hatta kaba güçlü eşinden dayak yer,
Gerektiğinde cepheye gider, harbeder,

Ilgaz Anadolu'nun yüce bir dağıyım
Kağnı donanmasının güzetgahıyım
İnebolu'dan Ankara'ya İstiklal Yoluyum
Bilir misin bu yolda çekilen acıyı?

Cephane taşırken çocuğu ile donarak,