Turan Yükseloğlu Şiirleri - Şair Turan Y ...

Ölümün de oyunla karşılanacağını görecekmişim meğer !
Kafayı mı yediler, yoksa elle gelen düğün bayram mı dediler !
Ne kadar kısa kalsa da ömür aslında yaşamaya değer.
Dünya gördü İtalyanları, sokağa çıkamadan balkonda eğlendiler.

Nasıl bir iç alemim var ben de anlamış değilim,
Toz-duman, boran-fırtınam, gül-gülistan,
Çocuk, büyük, erkek-kadın, ben neyim?
Sevdiklerini yere çarpan bir deli miyim?
Ben aslında ne oyum, ne de buyum;
Kıyıda-köşede kalmış bir avuç insanlıyım.

Dünya yalandır ve geçici,
Sizler ki talancı, kan içici...
Siz de beşer, şaşarsınız
Dünya bir hane sen de;
Haneye konar göçersin

Dünyayı aklında tutan Bu Mütevazi
Böbürlenmez, kibirlenmez biridir
Anlatmaya yetmez ne kalem ne yazı
Bu insanları öldü sanma, şanı hep diridir

Sinop’ta gördüğüm bir heykel...
Heykelde fener tutan bir el ,
Bu heykel Romen Diojen'miş.
İnsan içinde insan arıyormuş.

“Şehit olmuş; “demek bize çok kolay…
Ailesi için tarifsiz acı bir olay.
Allah kimsenin başına vermesin;
Sebep olanların yüzleri gülmesin.

Tebriz, Bakü, Kerkük daha nicelerinden;
Tanıdık gelir görgülerinden türküleri ezgilerinden
Kilimlerindeki nakışlardan, tanıdık gelir evlerinden...
Yanaklarından, saç, göz, ve ten renklerinden,
Hemen tanırsın, bulgurundan, aşından, yemeklerinden,

Bugünün tekrarı yok,
Gelecek günlerin çok,
İster aç, istersen tok,
Yaşadığın gün o gün.

Unutma düşman haldan hiç anlamaz.
Ne kadar yalvarsan da seni duymaz
Kim bilir ki, seni ona nasıl anlattılar?
Yargısı-hükmü kesin, seni dinlemez.

Bir millet bu kadar hiç aldatılmamıştı
Dolduruşa getitilip böyle hiç savrulmamıştı
Hamdolsun, inşAllah, maşAllah ile avutulmamıştı
Mankurtlaştırılıp bu kadar hiç itilip kakılmamıştı
Gidişatımız hayra âlâmet değil, Allah kerim.