Turan Elde Güleceğim Şiiri - Kasım Kobakçı

Issız çöller ortasında,
At sürerim, şafak vakti.
Dert yüklüyüm ah, dert yüklü,
Attığım ok, hangi yanda?
*
Güneş doğar, kızıl ufuk,
Demir zırhım, teni yorar.
Ruhumdaki ozan sesi,
Hangi otağa ulaşır?
*
İl sınırı, sırlı bulut,
Toyluğum, gizlenmiş diyar.
Çam ağaçları ardında,
Çıra yanar, alev alev.
*
İz sürerken, çerge beyi:
'Yiğit hemen otur şöyle.'
Eğilerek hürmet kılsam,
Otağında pişen aşa.
*
Kadim eyyam düzeninde,
Çiçek açtı, buz eridi.
Tunahan'a iadedir,
Adadığım ufak taylar.
*
Bağlanmamış eyerleri,
Mahzun bekler, yağız atı,
Süremedi meralarda,
Ala taylarını Tuna.
*
Çiy bezemiş, gökçe kırı,
At koşarım süzülerek.
Zaman bitti, öğle vakti,
Uçmağa varmış, merd Kürşat.
*
Otağımda kilimi var,
Mühürlüdür ok yayları.
Boydan boya anlatılır,
Çağlar boyu, sürer miras.
*
Uludağ'lı diyarımda,
Terk eyledim sevdiğimi.
Asla, can vermekten yılmam,
Aklıma sokmam eceli.
*
Harikadır irademiz,
Cesarettir, nefes almak:
Göçeceğini bilerek,
Toprağa dönecek canlar.
*
Yurt ocağı, ay şavkında,
Toyluğum, gizli semada.
Aybalacan, Aybalacan,
Ecel ardı, oba bul can.
*
Şafak vakti, ıssız çöller,
Ortasında koşarım at.
Zifiride çevremizde,
Güneş açmış biliyorum.
*
Hemen sapağa dönünce,
Toprak, patika, vadiler.
Otuz fersah mesafeden,
Işıl ışıl parlar, Tebriz...
*
Tebriz içinde, ulu han,
Han sarayı da muazzam.
O dev surları aşılmaz,
İçinde, dostlarım bekler.
*
Selam verdim ahilere,
Derdimizi sunduk suya.
Alim duasını alıp,
Dergaha erdik, huzura.
*
Bade içtik, meclisinde,
Kopuz çaldı, ozan ceddim.
Söylendi koçaklamalar,
Anıldı, cenk anıları.
*
Can veren alperenlere,
Ağıt yaktık, uzun uzun.
Meydanlarda, kılıç vuran,
Er kişiyi unutmadık.
*
Atım, su içti pınardan,
Terini sildim, ipekle.
Yorgun gövdesi dirildi,
Yemini sundum özenle.
*
Göç bitmedi, menzil ulu,
Soluklanmak, bize haktır.
Uçurumlu tepeleri,
Aşarız, şafak sökünce.
*
Varacağım, ana yurda,
Otağıma döneceğim.
Dayan yüreğim, az kaldı,
Turan elde güleceğim.