Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

İnsandan ayırmam insan farkını
İnsan kuldur bazen şaşar kardeşim
Yiğidi öldürsem yemem hakkını
Yaratılmış kuldur beşer kardeşim

Toprak aşağıdan semayı gözler

O kutlu hazineden,verilir eşit hakklar
Haramını kursaklar,yutar yutar bizlenir
Rabbim deyince inler,alemi yaratıklar
Sesini bir birine,katar katar hazlanır

Tefekkür ehli anlar,o kelâmi sözünden

Sana ilk bakış da gönül bağladım
Bakmadan yüzünü ele çevirdin
Aşk pınarı gibi coştum çağladım
Yağmurun yağmadan sele çevirdin

Kalbimin içinden sevgin silemem

Hicrânı hüzünle bağrımı ezdim
Ağlayan gözlerde coşan sel gibi
Vefakar dostları dolaştım gezdim
Selam alıp vermez olmuş el gibi

Kalmış biçareye kim ümit saçar

Sevda delisiyim sevmekmi suçum
İhanet ediyor diller elifim
Zamanın içinde ağardı saçım
Geriye dönmüyor yıllar elifim

Güven yok dünyanın tahtı tacına

Her gün zarar karım yoktur
Günler acımı bilmiyor
Söyletmeyin derdim çoktur
Eller acımı bilmiyor

İçimdeki acı sızı

Boş sevdayla beni yordun
Yollara değiştin beni
Kalbimin içinden vurdun
Éllere değiştin beni

Duymaz mısın sen sesimi

Dünyayı gözünde farklı görenler
Gidenleri geri dönmez bilesin
Aç susuz doymadan sefa sürenler
Her iki cihanda onmaz bilesin

Bu dünyada hangi canlı ölmedi

Fani dünya derdi sermiş önüme
Yarasını sara sara yoruldum
Hicranı hüzünü katmış günüme
Şu ömrüme kara kara yoruldum

Sabır sebat ile birlik yaşardım

Mecnun olan Leylâ arar
Aşk sevdası çöl gibidir
Maddiyatı kime yarar
Dünya malı pul gibidir

Kim sürmüş demi devranı