Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

İnsanca insana değer vermeyen
Gönülleri yaralıyor edepsiz
İnsanlığa aklı fikri ermeyen
Dostlukları aralıyor edepsiz

Rüzgar gölgesiyle savurup tozan

Aşkın çilesini çeken bilirmiş
Böyle bir sevdanın zoru var bende
Ruh bedenden ayrı gönül üşümüş
Böyle bir sevdanın nârı var bende

Hicran hat safhada kök salmış kalbe

GÖR AĞLAMAYI

Bu fanide kimse değil kalıcı
Yol Allah deyince gör ağlamayı
Resul mevlâ ile arabulucu
Gül Allah deyince gör ağlamayı

Alınganlar alınsın, hiç kalmasın kusura,,
Gözlerini bürümüş,yalan dünyanın malı.
Geçmişini unutan,adam olmuş bu sıra,
Benliğini bilmeyen ne bilir insan hali.

Bu dünya benim deme, yenilirsin devrana,

Yetimlerin güldüğünü görmedim
Sende dalsız kaldığında görürsün
Karasından başkasını giymedim
Sende alsız kaldığında görürsün

Sevgiden başkası gerisi yalan

Kul benlik eyleme sakın ha sakın
Bizi bizden iyi gören var gören
Huzura çıkacak varmı yüz akın
Lûtfunu kahrını veren var veren

Haysiyet kişilik insanı bağlar

Kurumuş yeşermez gönül bağlarım
Yağdır Rahmetinden sel bize doğru
Bülbül gibi feryat eder ağlarım
Dallarından gönder gül bize doğru

Hiç gazel dökmesin bağımda dallar

Cümle alemini yaradan Hûda
Leylâ sevdalısı çöl delisiyim
Lütfu hoş kahrı hoş yaksada od'a
Yunusun gitti yol delisiyim

Nûru aydınlattı gökleri yeri

Menziline varmaz bu yol
Yoldan önce sevgi gelir
Gülün hasretinde bülbül
Gülden önce sevgi gelir

Menzili yok gelmez sonu

Her kumaşa atma eğreti teyel
Dikiş sağlam ise tel anlar seni
Yalan söyleme ki ödersin bedel
Dil doğru söylerse el anlar seni

Aldığın görevi getir yerine