Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Gözü doymaz fani kişi
Darası yükünden fazla
Bu dünyanın bitmez işi
Burası oradan fazla

Düşünmez vakit zamanı

Akıl fikir söz üretir
Ferasetini dil döker
Hem eğitir hem öğretir
Manasından mana çıkar

Düşüncemiz derya deniz

Kainatta neye baksan
Her yerinde nişanı var
Hiçbir şeyi değil noksan
Yerin göğün zi- şanı var

Tabiat renge bürünür

Gam libası üzerime giydirdin
Süsledin acıyla donattın beni
Tatlı diye zehir aşı yedirdin
Koydun kazanına kaynattın beni

Benim tutunduğum ince bir daldı

Ekmek için gurbet yolu tutarlar
Örse temel tutmaz taşı garibin
Çalışır emeğe teri katarlar
Bir kararda gitmez işi garibin

Gariplerin olmaz evi yuvası

GARİP BAŞIM

Tatlı diye acı bandım
Zehir oldu aşım benim
Gurbet eli sıla sandım
Garip gezer başım benim

Güldürmez yüzümü bu kara bahtım
Bitirdi ömrümü yıl yavaş yavaş
Rabbime aşığım virane tahtım
Döküyor yaprağı dal yavaş yavaş

Geceler bitmiyor uzun
Issız geceler bitmiyor
Uyku tutmaz oldu gözüm
Sessiz geceler bitmiyor

Gökte yalnız kalmış güneş

Niceleri geldi gitti
Sonu viran bu cihana
Kurda kuşa hüküm etti
Kalmadı ki Süleyman'a

Asiler gelmez imana

Nice sultan murat almadan gitti
Bu dünya kalmadı fanı insana
Esir-i gurbeti hep talan etti
Eyyubû sabırla döndü Rahmân'a

Misafirsin kendin salma efkâra