Tuncay Akdeniz Şiirleri - Şair Tuncay Ak ...

Yüce Rabbim sana açtım elimi
Yürek Hû deyince dil ağlamaz mı
Yüzüm yok demeye âciz hâlimi
Mevlâm gel deyince yol ağlamaz mı

Aşkına meftunum kalûdan beri

Doğruluk olsun sözünde
Böyle diyor kurân ayet
Tebessüm yoksa yüzünde
Terk eder seni cemiyet

Gidenler gelmiyor öteden beri
Bitiyorum günler aylar yıl gibi
Seven aldığını vermiyor geri
Yaşıyorum gazel dökmüş dal gibi

Anlatamaz beni bendeki dilim

Bülbül dalını sevmedi
Gül üzüldü sevindin mi
Elin elime değmedi
Bel üzüldü sevindin mi

Kader ile ben dargınım

Sığınma

Kendini bilenler,oyuna gelmez,
Dolma akıl,bilgesine sığınma.
Asıldan olmayan,terbiye bilmez,
İcazetin, belgesine sığınma.

Yine elem oldu kömür karası
Neden önlem almıyoruz somada
Türkiyeyi yasa boğdu acısı
Yürekleri dağlıyoruz somada

Maden esir almış ova dağları

Dünya çözülmez kör düğüm
Çözdüm,çözdüm çözemedim
Ne arşındır nede dönüm
Gezdim,gezdim gezemedim

Dünya insanın durağı

Ayrılığın göz yaşını
Dökenlere sor söylesin
Gurbetin zehir aşını
İçenlere sor söylesin

Giymiş çile gömleğini

Acılar çok şu dünyada
Gözümü yaşa çevirdin
Yetim kaldım boş yuvada
Yastığı taşa çevirdin

Emekle ektim toprağı

Alemi yardan birdir
İnanmaya kul yakışır
Her insanın derdi vardır
Anlatmaya dil yakışır

Bahçe denen güzel bağdır