Tülay İçen Şiirleri - Şair Tülay İçen

Zaman herşeyin ilacı derler.
Böyle gelmiş böyle gitmez.
Bilesinki gitmez bu düzen böyle.
Söyle sen Beydağının karımısın.

Etle tırnak ayrılırmı birbirinden,

Biz bir ağaçtık,
Sen ve ben ağacın gövdesi,
Sevgi ağacıydık.
Ağacın fışkıran dalları büyüyor,
Sevgimi iki dala verdim.
Senin yerini tutmuyor.

Ben bende değilim yine bugün,
Yine geldi aklıma türküler,
Yakıldı Sivasta cayır cayır.
Bilmezlermi türküler ölmez...

Yüreğimdeki ateş büyüyor,
Sevgim senle seninle bitti...
Bitti demiyorum,
Sen gittin ama sevgin yüreğimde büyüyor.
Bedenin gitmesi yok olmak demek değil.
Sevgiyi hissetmek ateşi kor hale getirmek

Aşılmaz dağlar gibisin yüreğimde,
Patlayan volkanlar gibi yakıyorsun.
Hep gülen yüz oldun, ben ağladıkca
Acıyı yüreğimde bal eyledim.

Sevgiyi öğrendim ben sevdikce.

İsyandayım yine sensizliğe.
Gözlerim tetikte,
Nöbetteki asker gibi.
İnatla yorulmadan,
Bekliyor seni.
Kanayan bir yarasın yüreğimde.

Daracık hücremde bir sen varsın içimde,
Hayalimde,
Rüyalarımda,
Dilimde........
Sende tutsaklık zor be gülüm.......
Kollarımda kelepçe,

Aynı yolun yolcusuyuz,
Hakka yürürüz.
Hak için,halk için.
Senlik..
Benlik neden?
Uçurdum barış için,

Mayısta bıraktım demiştim gülüşlerimi,
Tükendi gözümdeki yaşlar, deryalara karıştı.
Her Mayıs gelende akar yüreğimden,
Oluk oluk yaşlar.....
Açardı her baharda güller,
Soldurdular Mayısta güllerimi.

Beyaz bir bayraksın dalgalanan.
Asi esen rüzgar gibi.
Su gibi berak ve temiz,
Bebek gibi masum.
Sevdam gibi mahsun.
Bir türküsün dillerde söylenen.