Tülay İçen Şiirleri - Şair Tülay İçen

Merhaba.

Can merhaba bu gün 14 şubat sevgililer günü.Sensizliğin yükü omuzlarımda ağırlaştıkca omuzlar yükü kaldıramıyor, ama taşımaya çalışıyorum.
Can bu gün sana geldim yanında dolandım bir parçada olsa huzur buldum.Sende biliyorsun ben seninle huzur buluyorum, senin yanına gelip geri dönünce kendimi azda olsa rahatlamış hissediyorum rahatlıyorum.Sevgim hala dünkü gibi ama acın içimi çok fazla yakıyor.
Can eminim benim hissettiklerimi sen çok iyi anlıyor ve benimle beraber olmaya devam ediyorsun.Senin benimle olduğunu benim soluduğum havada içtiğim suda benimlesin benim içimde olduğunu hissediyorum.Sanki hislerimin aynısını sende hissediyor ve benimle yaşıyorsun,her zaman dediğim gibi beden olarak olmasada ruh olarak benimlesin bana destek veriyorsun.
Nekadar isyan etsemde benimle yaşadığını hissediyorum.Sen benim aklımda, kalbimde,rüyalarımda,hayallerimde konuşmalarımda,yazılarımda hatta tüm yaşantımın içindesin seni içimde bütünleştirdim. Can sensensiz geçiyor günler ama seni içimde hissetmediğim hiç bir gün yok.

Can merhaba.
Aşkım, canım, hayat yoldaşım eşim seni inanki çok ama çok özledim.
Dün 14 Şubat sevgililer günüydü hersene sana gelirdim.Bu sene gelemedim bu günü yine sensiz gecirdim.Aşkım seni sadece bir gün değil her an her saniye içimde hissediyorum.
Sen benim için sadece bir gün hatırladığım biri değilsin sen bensin ben kendimi unutmadığım gibi seni hiç bir zaman unutmam..
Sevgilim ne olur beni yanına alsan seni cok özledim..Can kaldır artık aramızdaki perdeyidön bana ne olur dön..
Can aramızdaki ucurumlara gel bir köprü kuralım,bu köprü bizi birbirimize bağlıyan köprü.Yıkmaya kimsenin gücü yetmez, biz yıkmadıktan sonra...

Aşkım merhaba. canım özlemin bu günde içimde kor gibi sönmeyen bir ateş oldu.Kollarının arasında olmak senin teninin kokusunu hissetmek bana verilecek en büyük hediyedir.Can kokunu özledim kokunu, sıcaklığını hissetmek istiyorum, yeter artık ne olur, yeter.Al beni yanına al sar kollarına hissettir kendini bana.inanki seni çok ama çok sevdim ne olurdu beni böyle bırakmasaydın suçum neydi.
Aşkım bu günü de akşam ettim seni özleyerek seni düşünerek gözlerin gözlerimin önünde, bana gülen gözlerini hayal ederek gecirdim.Sen benim can yoldaşımdın, baharımdın benim sırdaşım aşkımdın.Ayrılıklar elbet bir gün biter sevenler birleşir.Ben sana kavuştuğumda tüm acılarım bitecek.Canım içim yanıyor,yüreğimde herzamanki gibi fırtınalar kopuyor, durmayan fırtınalar dahada coğalıyor, beni ordan oraya savuruyor.

Aşkımı seslendim karanlık geceye,
Ses gelmedi kendi sesimden başka.
Haykırmak boşuna, gecenin karanlığına.

Merhaba
Karanlık geçen gündüzün karanlık gecesi. İstemiyerekte olsa bir günü daha akşam ettim.Biliyorum her gecen gün beni birazdaha sana kavuşturuyor, günlerin hızlı akıp gitmesi beni sevindiriyor,sonunda sana getirecek elbet bu cekilmez hayat bir gün son bulucak ve ben mutluluğu yakalıyacağım.Her zaman dediğim gibi ölüm günüm düğün günüm olacak.Can seni cok ama cok özledim,sen beni bırakıp gittin ama ben sana geldiğimde seni bırakmıyacağım sen beni istemesende.
Can senle dertleşmeyi okadar çok isiyorumki ama her zamanki gibi sen yine cevap vermiyeceksin.Şuan saat 01.30 ve ben seninle dertleşmek omuzuna başımı koyup kokunu hissetmek istiyorum,sabah erken kalkıcağımı bildiğim halde seninle sabaha kadar konuşmak istiyorum beni bir tek sen anlıyorsun yada ben öyle sanıyorum.
Can bana her zaman duygularımı özgür bırakmamı söylerdin ama ben her zaman kilit vurdum ama sana olan duygumu sadece sana ve kendime anlattım anlatmayada devam ediceğim. Can seni seviyorum.
Sevgim ölüme kadar değil Ölümden sonra bile.

Bu günde akşam oldu, akşamlar benim arkadaşım karanlık yoldaşım oldu.Ben karanlıktan ve akşamlardan korkmuyorum tek korkum akşamların gündüz olması ve günün ışıması.Aydınlık ve ve ışık beni korkutuyor.Önceleri gündüzleri severdim ama artık bana arkadaş bana dost olan geceleri ve karanlığı seviyorum, bu yazıları yazarken bile ufacık ışıktan yararlanıyorum, ışık bile beni rahatsız ediyor.
Herşeyin üstüne örtü gibi inen bu karanlık benim içimi aydınlatıyor.İnsanların çirkin yüzleri karanlıkta görünmüyor.
Ben gecelerin ve yanlızlığın benle artık özleştiğini anladım,benim artık gündüzüm yok sadece gecelerim var.
Ben karanlıkta geçmişimle beraberim benim aydınlığım geceler.

Bu benim kaçıncı ölümüm.

Merhaba
Merhaba canım. Biliyormusun artık yoruldum beynim sanki bir başkasının karmakarışık duygular içindeyim kendimi toplıyamıyorum.
Benki dışa karşı demir gibi ayakta dimdik durmaya çalışır görünüyorsamda,duyggularım sanki pamuk ipliği gibi cekince beynimden dışarıya cürük ip gibi kopacak gibi.Nedenini bilmiyorum ama kendimi yorgun ve bitkin hissediyorum.
Hayat cok acımasız verdiğim mücadele boş gibi geliyor bana.
Kendimi boşlukta hissediyorum, sanki bir uçurumdan aşağıya düşüyormuş gibi, tutunacak bir dal yok,uçurumun dibine hızla düşüyormuşum.....

Karanlıklardayım,
Kör bir kuyunun dibinde kalmış gibi,
Karanlıktayım,evet her taraf karanlık...
Oysa insanlar aydınlıkta...
Niye bir ben karanlıktayım.!
Körmüyüm....

Akıp gidiyor su gibi zaman,
Su gibi temiz değil.
Yalanlar ve kandırmacalarla,
Kirletiyorlar zamanı...
Kalleşliklerle dolu bir dünya,
Eşitsizliklerle dolu bir dünya,,

İsyandayım,
İsyandayım yine yanımda sen yoksun,
Kader diyeceksin ama değil.
İnsan kendi kaderini kendi yazar.
Sen benim kaderimi yazdın.
İsyandayım bu yüzden sana ve kendime.

Merhaba Can.

Canım merhaba..Seni özledim sana olan özlemimi ne kadar anlatmaya çalışsamda anlatamıyorum.
Bu özlemi yaşamak lazım..Seni seviyorum, seni özledim, demek bana yapmacık gelsede seni sevdiğimi söylemenin hiç bir yolu yok.Aşkım acın içimde sönmeyen bir ateş,ateş her gün biraz daha büyüyor..

Can ne olur beni anlamaya çalışsan yoruldum artık yaşamaktan beni yormanın ötesinde bıktırdı beni..İnanki yaşamak istemiyorum.