Tülay İçen Şiirleri - Şair Tülay İçen

Babam evet benim babam.
Yılların yükünü sırtında taşıyan babam.
Baba evini, köyünü geride bırakıp,
Vurmuş sırtına döşeğini, yorganını.
Gelmiş gurbet ele.
Bizlerin yarınları için.

Anlat bana kendini,tanımak isterim seni....
Can dedim, canım dedim anlamını anlamadın.
Hep sen kactın...ruhumu, içimi acıtarak.
Hayatta inişler ve cıkışlar var,anlatamadığımız acılar.
Acıları yaşadıkca güzel tadları unuttuk.
Sevgiyi unuttuk,sevmeyi sevilmeyi

Garip bir bedeviyim sahra yollarında,
Kum taneleri gibi savruluyorum rüzgarda..
Ecelse baş üstüne.
En gel olmam Ezraile.

Medcezirler hep olacakmı hayatımda,

Ne düşündüm bilirmisin,
yıllar ve yollar.
Ne kadar benzer birbirine.
Ne yıl lar biter.
Ne de yol lar.
Geçen yıllar, gelicek yıllar,

Aykırı bir yaşamdı yaşadığı,
Benzemezdi kimseye sessizdi,sadece....
İşaretle anlatırdı.
Aykırıydı benzemezdi kimseye,
Sordum... Neden diye kaçırdı gözlerini,işarette yok.
Dedim ya alışmıştı özel olmaya ve sessiz kalmaya,

Bir avuç aradım yüreğimi bırakmaya,
Bir omuz ardım başımı yaslamaya,
Anladım ki yalnızlıkmış yılların getirdiği.
Esen rüzgarın yeline bıraktım yalnızlığı,
Savurup bıraktı kimsesiz liğimin ortasına.
Denizin hırçın dalgasına bıraktım.

Sonu yok bu yolun,
Gittikçe uzuyor.
Neler gördük, bu yolda,
Daha neler göreceğiz.
Köşe başında bir cocuk.
Üşüyor....

Seslendim sesime ses geldi,
Yurdumun güzel bir yerinden,
Bu topraklar bizim değilmi ki,
Hergün parsel parsel satılır olmuş..Tülay

xxxxxxx

Araladım yine tozlu,
geri gelmeyecek yarınlarımın kapısını.
Üstünü tozlar kaplamış.
Acılarımın, özlemlerimin ve sevdalarımın.
Dün gibi,
Okul yıllarım,

Bir ışık ol doğ karanlığıma.
Aydınlat içmi,
Fırtınalar kopan yüreğimi aydınlat.
Hırcın bir dalga gibisin.
Durul durulda.....
İçimdeki isyanda durulsun.