Tükenmez Sevdam Şiiri - Kasım Kobakçı

Gündüzler bittiğinde gölgeler çöker bomboş ıssız yollarıma,
Sevgimin nefesini hissederim sonsuz uçurum kenarında,
Ayrılık ateşiyle savrulup durmak sanıldığından pek yavan,
Yalnızca hatıralar yetiyor yüzümü gülümseten anlara.
*
Kimseler taşıyamaz şu koca ağır yükü omuzlar üstünde,
Sanmayın sevdalanmak basittir sadece masalların dilinde,
Bedenim karlar altı kışlara teslim olup üşürken sabaha,
Sol kalbim alevlenir kor gibi güneşlerin vurduğu çöllerde.
*
Benliğim kayboluyor sonu görünmeyen vadiler boşluğunda,
Avazım çıktığı an bağırıp çağırırım dilsiz ufuklara,
Özümden kopup gelen sızımı işitemez sağırlaşan gökler,
Uykumu bölüp durur uyanık saatleri aratan sanrılar.
*
Fikrimin köşesinde yeşerip tomurcuklar açıyor gülüşün,
İsmine bağlandığım şarkılar dudaklarda bestelenip taşar,
Aydınlık ufukların peşinde yorulmadan koşarım sonsuza,
Zamanı durdurarak beklerim yollarını tükenmez sevdamla.