Acı Bir Hikaye
Yârimin cayacağı ta başından belliymiş
Bu yiğit anlamadı o zamanlar deliymiş
Hala akıllanmadı her gün yolunu gözler
Peşi sıra koşacak lakin dermansız dizler
Adı Süreyya
İnsan doğar yaşar sonunda ölür,
Bazısı da vardır hep ölümsüzdür.
Tarife gerek yok arifler bilir,
Adı Süreyya'dır, soyadı Önder.
Affetmeyin
Kötüleri affetmeyin!
Affetmeye çalışmayın!
Neyin olurlarsa neyin,
Affetmeye alışmayın!
Duydum... uçan kuşa beni sorarsın,
Dediğime geldin, ağla bane ne.
Dedim; nazdan vazgeç, beni ararsın,
Saçlarını yoldun, ağla bana ne.
Bilirim aradın bin kere günde;
Ağla Be Gözlerim
Hey kara gözlerim neyin ki eksik?
Yâre yalvarırsın, bakmıyor işte.
Sen yine de sabret, dişlerini sık.
İnan bit yeniği var ki bu işte.
Ağla Gözlerim
Dertler sayısınca yüzde izlerim,
Ağlamak çözümse ağla gözlerim!
Yâr, dönerim dedi, hâlâ gözlerim,
Ağlamak çözümse ağla gözlerim!
Ah Kardaş!
Azraile uydun sen de bu gece,
Lâkin akıtacak hiç yaş kalmadı.
Ağrılarım dinmez canda bu gece!
Akşamlarım
En güzel günleri bir bir yediler,
Bu yüzden sevmedim akşamlarımı.
Başıma üşüşür peşpeşe dertler,
Bu yüzden sevmedim akşamlarımı.
Alamancının Mektubu
Bunu sana ağla diye yazarım,
Halimi oku bak, niceyim nice!
Gurbete adanmış bir bergüzarım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!