Tükeniyorsun Şiiri - Sami Demirkol

Burada kalır mal mülk hem aba,
Kıymetsiz olur yığdığın servet.
Bunca gaflet nedendir acaba,
Ne zaman canlanır sende gayret?

Toprak aldığını vermez geri,
Kanundur bu hep öteden beri.
Durmaz sevkiyat var hem de seri,
Ulaşmadı mı ki sana davet?

Arzunun elinden düştün bitap,
Herkese umumidir bu hitap.
Bak, cennete davet eder kitap,
Çare onda dara düşsen şayet.

Melekler yaptığını hep yazar,
Tükeniyorsun bak azar azar.
Herkese eşittir o dar mezar,
Dile, ayağına gelir kısmet.

Kıymet bil, akan zaman bir sudur,
Değerli olan uslu bir huydur.
Boş olan şeyi hele bir durdur,
Daha ne duruyorsun, sen hayret!
-Samimi