GÜL PEMBESİ HAYALLER
Yıldız toplamak zor gökyüzünden
Vazgeçemediğim
Bir kadeh şarapla sarhoş olmalı insan,
Yalnızlığın en güzel yanı
Biraz olsun susabilsin
Ufukta ne bir ışık,
Ne bir yelken,
Ne de bir parça bulut.
Mevsimler gri tonda
Soluk ve yorgun
Çoktan kül olmuş
Gül pembesi hayaller
Bekleme şafak vaktini,
Boşuna yalvarma
Yılların elinde kalan
Bu derin, bu sessiz yara.
Kim yapıştıracak bu parçaları,
Merhem olacak yaraya.
Hurda bir teknen
Kıyılarda aynı kürek
Deniz bizi yutmadan
Sadece susuyoruz…
Susuyoruz…
Susuyoruz…
Dağılan ayna misali
Keskin kenarlı aşkımız.
Paramparça
Her parçası ayrı bir yalan,
Yansıması hançer.
Kırıklarında arıyoruz
Eksik yüzler
Derin suskunluk.
Yankılanan kalan
Bitmeyen türkü…
Dün vardık…
Bugün yok olduk…
15.08.1998
Kayıt Tarihi : 22.05.2026 16:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!