Bêdengiyên min, ma wek lehiyê diherike?
Çiyayên te yên ku nû berf dîtine
Her gava berf dibare ez li te difikirim
Dengên min dixeniqî ne,
şopa lingên te jê dibe
Niza porê te li hewayê difire,
li pişt deriyên ku min ji bo te vekirine?
Ew dil ji bo te direqise,
ca tu niha bibî dengê min
Ez ji te dibêjim,
ji bo qurzika min a ku qet roj nedîtiye
Ji bo gula min a nazik ku hîn neşikestiye
Ma baz hîn jî serdana lûtkeyên te dikin?
Negihiştiyên te de,
ez dîsa penaber dibim
Her ku ez bêriya te dikim,
tî bûna min zêde dibe
Ma tu dê hêsirên xwe ji bo min bikî kaniyek?
Tenêtiya min û hêrsa min,
di çavên te de veşartî ne
Çavên min li benda xizîneya te ye,
ma tu wan bin kol dikî?
Tiştê ku min ji bo te çend salan berhev dikir,
tu dibînî?
An tu hêj nabînî?
Metin Ören
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 00:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!