Toprak Emanetim Şiiri - Güven Tekin

​Toprak, emanetime iyi bak,
Benim sarıldığım gibi sarıl anneme.
Güneşin sıcaklığını üzerinden eksik etme,
En güzel çiçeklerini ser yoluna, incitme annemi.

​Gözüm arkada kalmasın, ona yoldaş ol,
Huzuru kokusunda, sevgisi dualarımda.
Benim saramadığım kolları sen uzat,
Yorulmuştur o şimdi, sakince dinlendir annemi.

​Karanlıktan korkar mı bilmem, sen ışık ol,
Toprak ana, sen merhametini yorgan yap.
Bir gün elbet kavuşacağımız o vakte kadar,
Yüreğimin sızısı sana emanet, iyi bak anneme.

​Onun dualarıydı beni ayakta tutan,
Şimdi ben dualarımla başucundayım.
Uykusunda huzur, sesinde sükun ol,
Gül yüzünü soldurmadan sakla annemi.

​Bilirim, senin bağrın da bir ana kucağı,
Söndürme içimdeki bu bitmez ocağı.
Kavuşmak mahşere, hasret bugüne kaldı,
Benim yerime de öp, incitme annemi.