Topla Da Gel Şiiri - Kasım Kobakçı

Duygu, dağına kıvançla akarken,
İzin yok ise, gülümsemek suçtur,
Vuslat nehrine, sevinçle bakarken,
Yare varmadan, sevinmemek güçtür.
*
Tak mücevheri, gözler bize baksın,
Bütün ovalar, sevdamıza aksın.
*
Dünkü güneşler, bulutlara daldı,
Akşam olunca, soğukluk çökermiş,
Bakışlarında, gizemli sır kaldı,
Sensiz nefesler, içimi bükermiş.
*
Kanatlan uçup, nefessiz beri koş,
Yıkılıp gitsin, önündeki engel,
Heyecanlanıp, hemen ruhumda coş,
Dağılan hisleri sen, topla da gel.
*
Uzak diyarda, mevsimler donarken,
Ümit yok ise, o yollar yitiktir,
İçimde, büyük volkanlar yanarken,
Senin yokluğun, ömrümde bitiktir.
*
Yak meşaleyi, diyarlar uyansın,
Sür arabanı, sokaklar boyansın.
*
Bırak kederi, sevince yakınlaş,
Sönüp tükensin, içine sızan yel,
Adım atarak, yetiş şimdi sırdaş,
Tüm mutlulukları sen, topla da gel.