O gece deniz siyah kadife gibiydi
Yıldızlar buz gibi bakıyordu yukarıdan
"Batmaz" dediler, denizin kalbine
Çelikten bir rüya bıraktılar.
İlk keman sesi sıcak çalarken salonda
Güvertede şampanya köpürüyordu
Aşağıda makineler nefes nefes
Yukarıda insanlar geleceği konuşuyordu.
Sonra bir sürtünme
İpek gibi değil, bıçak gibi
Deniz fısıldadı: "Ben sabırlıyım"
Ve buzdağı sessizce selam verdi.
Can simitleri suyun üstünde çiçek gibi açtı
Saat 02:20'de rüya ikiye bölündü
Keman çalmaya devam etti
Çünkü bazı vedalar alkış ister.
Şimdi Atlantik'in dibinde uyuyor
Işıklarını söndürmemiş bir şehir
Adı hala dalgalarda dolaşır
İnsan kibrine yazılmış en uzun mektup.
Deniz unutmaz.
Sadece bekler.
Kayıt Tarihi : 20.07.2026 15:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!