Terminal Şiiri - Tosun Yılmaz

Otobüs beklerken uyuya kalmak,
Kaçırmamak için saat başı uyanmak.
Çantandaki İncil, zihnindeki fikir, yaklaşan o yol
Issızsın, yalnızsın yapmana gerek yok rol.

Susuzluk var, açlık baki, esvabın eski;
Muradınsa yalnızca biri görür, anlarsa seni belki.
Biliyordun, biliyorsun: olmadı, olmuyor ve olmayacak.
Doğmadan ölen ağabeyin seni ne kadar kollayacak?

Dedikleri gibi mehabetli bir şehirse yaşam,
Demelisin: “Yaşadıklarımı kendime bile açıklayamam.
Unutamam o anı denizlerin dibinde,
Yatıyordum bir bankta, soğukta kimsesizce.”

O yol bitti.
Korkmana gerek yok artık.
Ölümlerin en çirkinini
Biz, ölmeden tattık.