Teoman Bozkurt Şiirleri - Şair Teoman Bo ...

Ruhumu kaplıyor yine hüzün
Bu etrafımı kaplayan yalnızlık,
Sen gidince bir başka doldu yüreğime.
Sen, sen gidince hiç düşünmedin.
Bu sevdanın tüm acılarını bana yükledin.
Yüreğin rahat olsun şimdi.

Bu akşam yalnızlığımın ertesini,
Senin gidişinin dününü yaşıyorum.
Elimde geçmişten kalan yalnızlık kadehi
Sigaramda ise son nefes dumanım,
Günlerden bugün ve ben senin gidişini kutluyorum.
Gözlerimde sessiz ayrılığının göz yaşları,

​Yürüyorum,
Dar sokaklar sessiz,
Ayak sesim bozuyor sessizliği,
Bir de yağmurun sesi.
Karanlık sarmış benliğimi.

​Bazen kapatır insan içini tüm evrene.
Konuşmaz, düşünmez, hatta hayalleri bile bırakır.
​Sadece aklında, düşünmesi gereken uzaktaki gelir.
Ve o zaman susarak özler...
​Susarak özlemek, içinin burkulması demektir.

Sen geldin yine aklıma bugün
Karanlık sokaklarda yürürken
Senin ile gezdiğimiz yerler.,
Caddeler, kaldırımlar ve gök yüzü,
Hep seni sordular bana.
Sustum;

Aşk, Sen demekti benim için,
Senin için ise sadece bir gönül oyunu.
Kalp atışımdın, aldığım nefestin.
Sevmediğini bile bile sevmekti seni.
Senin için ise geçici bir heves.
Sen giderken koysan da nokta.

Yüz yıllardır suya hasret
Kıraç toprakların özlemi gibi
Yüz yıllardan beri benimde yüreğimde
Aşka susayan umudumsun sen.
Gözlerinin içine hapsettin beni.
Aşka hasret yüreğimi.

Bugün yine Karanlık odamda sensiz sol yanım.
Dışarıda gök gürültüsü ve yağmur var.
Penceremin kenarında yağan yağmuru izliyorum.
Yüreğimde sen ve sebepsiz terk edişin.
Gözlerimdeki yaşlarla, sol yanım yanarak izliyorum.
Düşen yağmur tanelerini.

Bugün yine Karanlık
Odamda sensiz sol yanım.
Dışarıda gök gürültüsü ve yağmur var.
Penceremin kenarında yağan
Yağmuru izliyorum.

Karanlıktayım,
Kağıt kalemim elimde yine
Karanlık içinde yorgun bedenim
Yorgun yıllarımın yükünü yazmak istedim sadece.
Kalem, sanki lal olmuş kelimeleri yazmıyor.