Sevinçten dolsun istediğim gözlerim hüzünlü bu ara,
set çektiğim kalbim hüsranda,
tutunmak isterdim merhametine
belki köhne bir kayıkta..
bilmezdim temmuz güneşinde böyle üşüyeceğimi,
görsen sanki Ocak kapıda.
Tutunmak isterdim belki köklü bir ağacın güçlü dallarından, en sert kışı yaşamak da varmış kaderde.
Bırak izin bende kalsın!
Belki bir Yakut belki bir Zümrüt değil yüreğim..
taşırken sevdanı baş üstünde,
Kaç gece bölündü uykularım?
Bana verilen zaman seni unutmaya yetecek mi? Şimdi çıkardım maskemi, sabahın ilk ışıklarında.. hayata senli bir sessizlikte sensiz bakıyorum.
Kayıt Tarihi : 14.04.2026 03:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!